زندان زندگی

 

بايد باكره باشى، بايد پاك باشى!


براى آسايش خاطر مردانى كه پيش از تو پرده ها دريده اند !


چرايش را نميدانى فقط ميدانى قانون است، سنت است ، دين است


قانون و سنت را ميدانى مردان ساخته اند


اما در خلوت مى انديشى به مرد بودن خدا


و گاهى فكر ميكنى شايد خدا را نيز مردان ساخته اند!!



من زنم ...


با دست هایی که دیگر دلخوش به النگو هایی نیست

 

 

که زرق و برقش شخصیتم باشد


من زنم .... و به همان اندازه از هوا سهم میبرم که ریه های تو


میدانی ؟


درد آور است من آزاد نباشم که تو به گناه نیفتی


قوس های بدنم به چشم هایت بیشتر از تفکرم می آیند


دردم می آید باید لباسم را با میزان ایمان شما تنظیم کنم


دردم می آید ژست روشنفکریت تنها برای دختران غریبه است


به خواهر و مادرت که میرسی قیصر می شوی


دردم می آید در تختخواب با تمام عقیده هایم موافقی


و صبح ها از دنده دیگری از خواب پا میشوی


تمام حرف هایت عوض میشود


دردم می آید نمی فهمی


تفکر فروشی بدتر از تن فروشی است


حیف که ناموس برای تو وسط پا است نه تفکر


حیف که فاحشه ی مغزی بودن بی اهمیت تر از فاحشه تنی است


من محتاج درک شدن نیستم دردم می آید خر فرض شوم


دردم می آید آنقدر خوب سر وجدانت کلاه میگذاری


و هر بار که آزادیم را محدود میکنی


میگویی من به تو اطمینان دارم اما اجتماع خراب است


نسل تو هم که اصلا مسول خرابی هایش نبود


میدانی ؟


دلم از مادر هایمان میگیرد


بدبخت هایی بودند که حتی میترسیدند باور کنند حقشان پایمال شده


خیانت نمیکردند .. نه برای اینکه از زندگی راضی بودند


نه ...خیانت هم شهامت میخواست ...


نسل تو از مادر هایمان همه چیز را گرفت


جایش النگو داد ...


مادرم از خدا میترسد ... از لقمه ی حرام میترسد .


.. از همه چیز میترسد



تو هم که خوب میدانی ترساندن بهترین ابزار کنترل است


دردم می آید ... این را هم بخوانی میگویی اغراق است


ببینم فردا که دختر مردم زیر پاهای گشت ارشاد به جرم موی بازش کتک میخورد


باز هم همین را میگویی


ببینم آنجا هم اندازه ی درون خانه ، غیرت داری ؟؟


دردم می آید که به قول شما تمام زن های اطرافتان خرابند ...


و آنهایی هم که نیستند همه فامیل های خودتانند ....


مادرت اگر روزی جرات پیدا کرد ازش بپرس


از س.ک.س با پدر راضی بود ؟؟؟


بیچاره سرخ می شود ... و جوابش را ...


باور کن به خودش هم نمی دهد ...........


دردم می آید


از این همه بی کسی دردم می آید

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[ یکشنبه 04 اسفند 1392 ] [ 15:46 ] [ dokhtarepaezii ] [ ارسال نظر(0) ]

دلقک

 

 

                              چه فرقی میکند ...


                            درسیرک یا در خانه...


                          خنده ات که تلخ باشد


                              دلت که خون باشد


 

                                توهم دلقکی...!

                                            

                                                        

 

 

[ یکشنبه 04 اسفند 1392 ] [ 15:20 ] [ dokhtarepaezii ] [ ارسال نظر(1) ]

غروب

 

غروبا میون هفته بر سر قبر یه عاشق


یه جوون میاد میزاره گلای سرخ شقایق


بی صدا میشکنه بغضش روی سنگ قبر دلدار


اشک میریزه از دو چـشمش مثل بارون وقت دیدار


زیر لب با گریه میگه : مهربونم بی وفایی


رفتی و نیستی بدونی چه جگر سوزه جدایی !


آخه من تو رو می خواستم ، اون نجیب خوب و پاک


اون صدای مهربون ، نه سکوت سرد خاک


تویی که نگاه پاکت مرهم زخم دلم بود


دیدنت حتی یه لحظه راه حل مشکلم بود


تو که ریشه کردی بـا من ، توی خاک بیقراری


تو که گفتی با جدایی هیچ میونه ای نداری


پس چرا تنهام گذاشتی توی این فصل سیاهی ؟


تو عزیزترینی اما ، یه رفیق نیمه راهی


داغ رفتنت عزیزم خط کشید رو بودن من


رفتی و دیگه چه فایده ؟ ناله و ضجه و شیون ؟


تو سفر کردی به خورشید ، رفتی اونور دقایق


منو جا گذاشتی اینجا ، با دلی خسته و عاشق


نمیخوام بی تو بمونم ، بی تو زندگی حرومه


تو که پیش من نباشـی ، همه چی برام تمومه


عاشق خـسته و تنها ، سر گذاشت رو خاک نمناک


گفت جگر گوشه ی عشقو ، دادمش دست تو ای خاک !


نزاری تنها بمونه ، همدم چشم سیاش باش


شونه کن موهاشو آروم ، شبا قصه گو براش باش


و غروب با اون غرورش نتونست دووم بیاره


پا کشید از آسمون و جاشو داد به یک ستاره


اون جوون داغ دیده ، با دلی شکسته از غم


بوسه زد رو خاک یار و دور شد آهسته و کم
کم


ولی چند قدم که دور شد دوباره گریه رو سر داد


روشو بر گردوند و داد زد : به خدا نمیری از یاد !!!

 

 

 

 

[ جمعه 02 اسفند 1392 ] [ 14:23 ] [ dokhtarepaezii ] [ ارسال نظر(0) ]

نمیدانستم

 

  •                                             

  •                                              خدا پرسید:

                                              میخوری یا میبری؟


                                          ومن گرسنه گفتم: می خورم


                       چه میدانستم  لذت هارا میبرند وحسرت ها را می خورند

  •  
  •  
  •  
  •                                         

 

[ چهارشنبه 30 بهمن 1392 ] [ 11:56 ] [ dokhtarepaezii ] [ ارسال نظر(0) ]

ارزوهایم

 

  •                                      


                                                         
                          آرزوهایم هوایی میشوند …!



  •                                  به باد میروند …!



  •                                                   دود میشوند



  •                        حس میکنم معتاد حسرت هایم شده ام…!

 

[ چهارشنبه 30 بهمن 1392 ] [ 11:32 ] [ dokhtarepaezii ] [ ارسال نظر(0) ]

دلم......می خواهد

  •              گاهی دلم می خواهد همه چیز تار و خاکستری نباشد ...


  •                                                سفید باشد ...



  •                                               یا حداقل آبی...



  •                              گوش هایم را بگیرم و آرام آرام پیش روم ...



  •                                          دلم یک حس سرد می خواهد ...



  •                    مثل وقتی که سرت را زیر آب می کنی و همه چیز در کندی زمان



  •                                            و آبی مکان پیش می رود ..

             

  •                                                          آرام آرام ...



  •                                               دلم
    آرامش
    می خواهد ...












  •                                               














[ چهارشنبه 30 بهمن 1392 ] [ 11:25 ] [ dokhtarepaezii ] [ ارسال نظر(0) ]

فریادت

برای جماعتی که گوشهایش را گرفته


فریاد تو


 

شبیه شِکلک در آوردن است


[ شنبه 26 بهمن 1392 ] [ 11:33 ] [ dokhtarepaezii ] [ ارسال نظر(4) ]

صدایم کن مرا

منم زیبا


که زیبا بنده ام را دوست میدارم


تو بگشا گوش دل پروردگارت با تو میگوید


ترا در بیکران دنیای تنهایان


رهایت من نخواهم کرد


رها کن غیر من را آشتی کن با خدای خود


تو غیر از من چه میجویی؟


تو با هر کس به غیر از من چه میگویی؟


تو راه بندگی طی کن عزیز من، خدایی خوب میدانم


تو دعوت کن مرا با خود به اشکی، یا خدایی میهمانم کن


که من چشمان اشک آلوده ات را دوست میدارم


طلب کن خالق خود را، بجو ما را تو خواهی یافت


که عاشق میشوی بر ما و عاشق میشوم بر تو که


وصل عاشق و معشوق هم، آهسته میگویم، خدایی عالمی دارد


تویی زیباتر از خورشید زیبایم، تویی والاترین مهمان دنیایم


که دنیا بی تو چیزی چون تو را کم داشت


وقتی تو را من آفریدم بر خودم احسنت میگفتم


مگر آیا کسی هم با خدایش قهر میگردد؟


هزاران توبه ات را گرچه بشکستی؛ ببینم من تو را از درگهم راندم؟


که میترساندت از من؟ رها کن آن خدای دور؟!


آن نامهربان معبود. آن مخلوق خود را


این منم پروردگار مهربانت


خالقت


اینک صدایم کن مرا.

با قطره ی اشکی


به پیش آور دو دست خالی خود را


با زبان بسته ات کاری ندارم



لیک غوغای دل بشکسته ات را من شنیدم


غریب این زمین خاکی ام. آیا عزیزم حاجتی داری؟


بگو جز من کس دیگر نمیفهمد


به نجوایی صدایم کن.


بدان آغوش من باز است


قسم بر عاشقان پاک با ایمان



قسم بر اسبهای خسته در میدان


تو را در بهترین اوقات آوردم


قسم بر عصر روشن، تکیه کن بر من


قسم بر روز، هنگامی که عالم را بگیرد نور


قسم بر اختران روشن اما دور، رهایت من نخواهم کرد


برای درک آغوشم، شروع کن، یک قدم با تو


تمام گامهای مانده اش با من


تو بگشا گوش دل پروردگارت با تو میگوید


ترا در بیکران دنیای تنهایان،


رهایت من نخواهم کرد


[ جمعه 18 بهمن 1392 ] [ 15:20 ] [ dokhtarepaezii ] [ ارسال نظر(2) ]

خداوندا

 

اگر روزی بشر گردی

زحال بندگانت با خبر گردی

پشیمان می شدی از قصه خلقت

از اینجا از آنجا بودنت !


خداوندا

اگر با مردم آمیزی

شتابان در پی روزی

ز پیشانی عرق ریزی

شب آزرده ودل خسته

تهی دست و زبان بسته

به سوی خانه باز آیی

زمین آسمان را کفر می گویی نمی گویی؟


خدا وندا

اگر در ظهرگرماگیر تابستان

تن خود را به زیر سایه ی دیواری بسپاری

لبت را بر كاسه ی مسی قیر اندود بگذاری

و قدری آن طرف ترکاخ های مرمرین بینی

واعصا بت برای سکه ای این سو و آن سودر روان باشد

و شاید هر رهگذر هم از درونت با خبر باشد

زمین و آسمان را کفر می گویی نمی گویی؟

خدایا خالقا بس کن جنایت را تو ظلمت را!

تو خود سلطان تبعیضی

 

 


تو خود یک فتنه انگیزی

 

 


اگر در روز خلقت مست نمی کردی

 

 


یکی را همچون من بدبخت

یکی را بی دلیل آقا نمی کردی

 

 


جهانی را چنین غوغا نمی کردی

دگر فریاد ها در سینه ی تنگم نمی گنجد

دگر آهم نمی گیرد

دگر این سازها شادم نمی سازد

دگر از فرط می نوشی می هم مستی نمی بخشد

دگر در جام چشمم باده شادی نمی رقصد

نه دست گرم نجوائی به گوشم پنجه می ساید

نه سنگ سینه ی غم چنگ صدها ناله می کوبد

 

 


اگر فریادهایی از دل دیوانه برخیزد

 

 


برای نا مرادی های دل باشد

خدایا گنبد صیاد یعنی چه ؟

فروزان اختران ثابت سیار یعنی چه ؟

اگر عدل است این پس ظلم ناهنجار یعنی چه؟

 

 


به حدی درد تنهایی دلم را رنج می دارد

 

 


که با آوای دل خواهم کشم فریاد

 

 

 

و برگویم خدایی که فغان آتشینم در دل سرد او بی اثر باشد

 


 

خدا نیست ؟!

 


 

شما ای مولیانی كه می گویید خدا هست

 


 

و برای او صفتهای توانا هم روا دارید!

 


 

بگویید تا بفهمم

 

 


چرا اشك مرا هرگز نمی بیند؟

چرا بر ناله پر خواهشم پاسخ نمی گوید

چرا او این چنین کور و کر و لال است

 

 


و یا شاید درون بارگاه خویش

 


 

کسی لب بر لبانش مست تنهایی

 


 


و یا شاید دگر پر گشته است آن طاقت و صبرش

 


 


کنون از دست داده آن صفتها را

 

 

 

چرا در پرده می گویم خدا هرگز نمی باشد

 

 

 

من امشب ناله نی را خدا دانم

من امشب ساغر می را خدا دانم

 

 


خدای من دگر تریاک و گرس و بنگ می باشد

 

 


خدای من شراب خون رنگ می باشد

 

 


مرا پستان گرم لاله رخساران خدا باشد

 


 

خدا هیچ است

خدا پوچ است

خدا جسمی است بی معنی

خدا یک لفظ شیرین است

 

 


خدا رویایی رنگین است

 

 

 

شب است و ماه میرقصد ستاره نقره می پاشد

 



و گنجشك از لبان شهوت آلوده ی زنبق بوسه می گیرد

 


من اما سرد و خاموشم!

 

 

 

من اما در سکوت خلوتت آهسته می گریم

 

 


اگر حق است زدم زیر خدایی !!!

عجب بی پرده امشب من سخن گفتم

 

 


خداوندا

 


اگر در نعشه ی افیون از من مست گناهی سر زد


 

ببخشیدم

 

 


ولی نه؟!چرا من روسیه باشم؟

 



چرا غلاده ی تهمت مرا در گردن آویزد؟



خداوندا

 


تو در قرآن جاویدت هزاران وعده ها دادی

 

 


تو می گفتی كه نامردان بهشتت را نمی بینند

 

 

 

ولی من با دو چشم خویشتن دیدم

 

 

 

كه نامردان به از مردان ز خون پاک مردانت هزاران كاخها ساختند

خداوندا

 

 

 

بیا بنگر بهشت کاخ نامردان را

 

 

 

خدایا ! خالقا !

 

 

 

بس کن جنایت رابس کن تو ظلمت را

 

 


تو خود گفتی اگر اهرمن شهوتبر انسان حکم فرماید

 

 

 

تو او را با صلیب عصیانت مصلوب خواهی کرد

 



ولی من با دو چشم خویشتن دیدم

 

 

پدر با نورسته خویش گرم میگیرد

 

 

 

برادر شبانگاهان مستانه از

 



آغوش خواهر کام میگیرد

 

 

نگاه شهوت انگیز پسر دزدانه بر اندام مادر می لرزد

 

 

 

قدم ها در بستر فحشا

می لغزد

 

 


پس...قولت!

 


 

اگر مردانگی این است به نامردی نامردان قسم

 

 


نامرد نامردم اگر دستی به قرآنت بیالایم

 

.

 

 

 

 

[ جمعه 18 بهمن 1392 ] [ 14:13 ] [ dokhtarepaezii ] [ ارسال نظر(0) ]

کفرنمیگویم

خداوندا!


اگر روزی ز عرش خود به زیر آیی


لباس فقر پوشی


غرورت را برای تکه نانی


به زیر پای نامردان بیاندازی


و شب آهسته و خسته


تهی دست و زبان بسته


به سوی خانه باز آیی


زمین و آسمان را کفر میگویی


نمیگویی؟!

[ جمعه 18 بهمن 1392 ] [ 13:56 ] [ dokhtarepaezii ] [ ارسال نظر(0) ]